HALİME KOCATAŞ

H. K. 1HALİME KOCATAŞ

İstanbul'un Şile ilçesine bağlı Kabakoz Köyü’ nde 1929 yılında doğdu.

Halime KOCATAŞ: “ Annem Emine, babam Mehmet AKYOL’ dur. Dört kız kardeşin en büyüğüyüm. Annem çok zeki, çok çalışkan, çok yardımsever, çok becerikli bir kadındı. Erkeklerin yaptığı işleri de çok rahat yapardı. Çok güzel ata biner, Şile’ ye at üzerinde gider, bütün ihtiyaçlarını giderirdi. Köy İhtiyar Heyeti’ nde 9- 10 sene görev aldı, köye gelen yabancılara annemi köyün muhtarı diye tanıtırlardı. Annem, Halk Mektepleri açıldığında 3 günde okuma yazma öğrenmiş. Bize her zaman ‘dürüst olun, yalan söylemeyin, doğruluktan ayrılmazsanız Allah size yardım eder’ derdi.”

Küçük Halime, 5 yaşında iken köy ilkokuluna başladı, annesi yaşını büyütmüştü.

İlköğretimini köyünde bitirdikten sonra, 1940 yılında modern görüşlü bir kadın olan annesi Emine AKYOL, kızının elinden tutarak onu Arifiye Köy Enstitüsü’ ne götürerek kaydını yaptırdı.

Halime KOCATAŞ: “Beşinci sınıfı pekiyi ile bitirmiştim. O yaz köye gelen iki Müfettiş, Okul Müdürü’ ne, Köy Enstitüleri’ nin açılacağını, köy çocuklarının burada eğitilerek tekrar köylerine öğretmen olarak döneceğini söyleyince Müdür, hemen annemi çağırmış. Annem bu haberi duyunca beni okutacağı için çok mutlu olmuş. Hemen arkadaşım Asiye SAKA’ nın annesini de ikna etmiş. 15 gün kadar sonra bizi Şile’ ye istediler. Diğer köylerden gelen sınıflarını pekiyi derece ile bitirenler de vardı. Sınav yaptılar, Asiye ile sınavı kazandık. Bir hafta sonra annem, Asiye ile beni bir kağnı üzerinde Şile’ ye götürdü, Şile’ den otobüsle İstanbul’a, Haydarpaşa’ dan da trenle Arifiye’ ye gittik.

Arifiye Köy Enstitüsü’ nde bizi Müdür Muavini Aziz Bey karşıladı, Müdür Bey’ e götürdü. Müdür’ün beni görünce çok şaşırdığını ve ‘ pek de küçükmüş’ dediğini hiç unutamam. Asiye’ ye 8, bana sınıfın son numarası olan 48’ i verdiler. A Şubesi’ nde 48 kişiydik. 7 erkek bir kız. 8 Asiye SAKA, 16 Süheyla EMRE, 24 Necmiye UÇAR, 32 Ünzile ASLAN, 40 Fatma ALPER, 48 Halime AKYOL.

Okula alışmamız biraz zor oldu. Hep Asiye ile el ele dolaşıyor, geceleri ikiz kardeşler gibi yorganı başımıza çekerek ağlıyorduk. Zamanla alıştık. Okulun en küçük kızı bendim. Müzik öğretmenim Hamdi DANER, bana ‘ Karabiber’ ismini takmıştı.”

Köy Enstitüleri, köy öğretmen ve eğitmenleriyle köylerde tarım ve sağlık görevlisi olarak çalışacakları yetiştirmek amacıyla kurulmuş eğitim kurumlarıydı. Cumhuriyet yönetiminin toplum yaşamını yönlendirici uygulamalarının en belirgin örneğiydi. Hasan Ali YÜCEL’ in Millî Eğitim Bakanlığı’ nı üstlendiği dönemde “Köy Enstitüleri Programı” nın Mimarı, dönemin İlköğretim Genel Müdürü İsmail Hakkı TONGUÇ olmuş; 17 Nisan 1940’ da Köy Enstitüleri Kanunu çıkmıştı.

Karma öğretim sistemine dayalı enstitülerin öğretim süresi 5 yıldı. Okullar aynı zamanda birer tarım işliği, sağlık ocağı olarak işlev görüyor, çeşitli tohum ve tarım araçlarının ilk denemeleri burada yapılıyordu. Enstitülere alınan öğrenciler, okulun yapım işlerinde ve örnek tarım uygulamalarında görev alıyorlardı. Köy kökenli aydın kuşağı yaratan Köy Enstitüleri’ nde kültür ve sanata da özel bir önem veriliyordu.

Halime KOCATAŞ: “ Biz okulda öncelikle okuma sevgisi aşılandı. Her öğle veya akşam  tatilinde herkesin elinde mutlaka bir kitap olurdu.  Ayda bir de herkes okuduğu kitabın özetini çıkarır ve öğretmenine verirdi. Köy Enstitüleri’ nde her öğrencinin bir müzik aleti çalması gerekiyordu. Bunun için müzik öğretmenimiz Hamdi DANER, her öğle tatilinde 2-3 öğrenciyle uğraşır, her Pazar koro ve mandolin çalışmaları yapardı: ses merdivenlerini bizlere oyunlarla öğretirdi.

Halk türkülerine de geniş yer verilirdi. Aşık Veysel (ŞATIROĞLU) ve yanında Küçük Veysel okulumuza getirilmişti, 6 ay içinde çok güzel halk türküleri öğrenmiştik. Armonize edilmiş köy türkülerini 4 sesle söylerdik.

Okulda Türk bestekârlardan başka dünyaca tanınmış bestekârlardan Schubert, Offenbach, Beethoven ve Weber’ in eserleri de dört ses çaldırılıp söyletilirdi. Okulumuza her gelen misafire mutlaka müzik ziyafeti verilirdi.

Bir gün okulumuza Cumhurbaşkanı İsmet İNÖNÜ ve arkadaşları geldi. 50 – 60 kişilik orkestra ve koro ile müzik ziyafeti sırasında Öğretmenim Hamdi DANER, bana ‘Karabiber, Barkarol’ u sen idare et’ dedi. Çok heyecanlandım ama başarıyla yönettim. Müzik bittiğinde Cumhurbaşkanımız İNÖNÜ, Okul Müdürümüz Edip BALKIR’ a, ‘Görüyorsun ya Edip, köyden neler yetişiyor, daha neler yetişecek’ dedi ve bizleri tebrik etti.

Yine başka bir gün, okulumuza Alman Profesör Hamley ve eşi geldi. Koroyu ve orkestrayı izledikten sonra müdürümüze, ‘Berlin’ de Alman çocukları da ancak bu kadar güzel söylerler’ diyerek, geri kalmış devletlerin de böyle enstitüler açmasını önermiş.

Köy Enstitülerinde her türlü çalışma, basın tarafından ilgi ile izleniyordu. Örneğin 3 Temmuz 1944 tarihli Vatan Gazetesi’ nde “Arifiye Köy Enstitüsünün İzmit Halkevindeki Müsameresi” başlıklı haberde şu satırlara rastlanır:

H. K. 5   

“ Arifiye Köy Enstitüsü talebelerinin 1 Temmuz cumartesi günü akşamı İzmit halkevinde tertip ettikleri müzik ve milli oyunlar müsameresi büyük bir başarıyla neticelenmiştir. … Konser sırasında solist Ahmet YOL ve solist Halime AKYOL şiddetle alkışlanmışlardır. … Enstitü talebelerinin bu muvaffakiyeti üzerine müsamere dün gündüz tekrar ettirilmiştir.”

 

Halime AKYOL, Arifiye Köy Enstitüsü’ nden  1945 yılında başarıyla mezun olunca, kendi köyü Kabakoz Köyü’ ne öğretmen olarak atandı.

Yokluk yıllarıydı, Kabakoz Köyü de zengin bir köy değildi. Öğrencilerin bir örnek olması gereken uygun giysileri bile yoktu.

Kabakoz Köyü İlkokulu’ nda Halime AKYOL, 1,2 ve 3 ncü sınıfların öğretmenliğini yaparken, Öğretmen Behiçe CEVİZ de 4 ve 5 nci sınıf öğretmenliği yapıyordu; 2 sene sonra 1947’ de Behice CEVİZ’ in yerine Selahattin KOCATAŞ geldi. Köy Enstitüleri’ nden birbirini tanıyan iki öğretmen, aynı yıl evlendiler. Bu evlilikten zaman içinde Atilla adında bir erkek, Meral adında bir kız çocukları oldu. ( Oğlu Atilla Kocataş Yüksek Denizcilik Okulu, kızı Meral Halkla İlişkiler mezunudur. )

Halime KOCATAŞ: “ Köyüme tayin olduğumda ilk iş ne yapabilirim oldu. Toplam 130 öğrenci vardı, 80 erkek, 50 kız. Anne babaları toplayarak nereden başlamamız gerektiğini konuştuk. Fakir köy. Benim köyümde Şile Bezi dokunur. Bütün iç çamaşırlarını kendileri dokurlar. Erkeklerin iç çamaşırları, yani gömlekleri düz beyaz olur. Kadınlarınkinin kenarında kırmızı veya mavi çizgi vardır. Kadın- erkek belli olsun diye… Ben de ilk iş olarak kızların okul önlüklerini dikmek için babalarının iç çamaşırlarından birer gömlek getirmelerini söyledim. Bütün kızların önlüklerini dikerek annelerine siyaha boyatmalarını istedim, kıyafet işi böylece tamamlanmış oldu. Aldığım patiska ile yakalarını diktim. Okul hep beraber badana yapıldı. Her şey tamamlandı.

Öğretmenliğimin beşinci yılıydı. Müfettiş Salih ILGIN, teftişe geldi. 1,2,3 ncü sınıfları ben okutuyorum; 4 ve 5 nci sınıfları da eşim okutuyordu. ‘Hocam, 1 nci sınıfta kaç öğrencin var, kaçı okudu, kaçı okuyamadı? ‘ diye sordu.

‘20 öğrencim var, hepsi okudu. Bu 10 kişi Pekiyi, 8 kişi İyi, 2 kişi Orta’ dediğimde şaşırdı. Teker teker hepsini okuttu.

‘Bu iki kişi Orta dediğiniz, İstanbul’ un Pekiyisi… Bunu nasıl yaptın? Sen 1 nci sınıfın profesörüsün. Lütfen kitap yaz, tecrübelerini paylaş’ diyerek okuldan çok memnun ayrıldı.”

H. K. 6(Kabakoz Köyü İlkokulu Öğrencileri… Sol başta öğrencilerle aynı kıyafette Öğretmen Halime KOCATAŞ, ortada da eşi Öğretmen Selahattin KOCATAŞ.)

Halime KOCATAŞ, 14 yıl görev yaptığı köyünde, köy halkına yardımcı olmak için olağanüstü çaba sarf etti. Köyde hemen hemen her alanda varlığını hissettirdi. Evlenecek fakir kızların çeyizini dikti, hastaların iğne ve pansumanlarını yaptı, doğum yapacak kadınların doğumunda bulundu.

O yıllarda Kabakoz Köyü ile Şile arasında araba yolu yoktu, arazide belirli bir patika takip edilerek yaya, at sırtında veya kağnı ile Şile- Kabakoz arasında yolculuk yapılıyordu.

Halime KOCATAŞ: “Köyümüzün Muhtarı Ahmet KONYA vasıtasıyla İstanbul Valisi ve Belediye Başkanı Fahrettin Kerim GÖKAY’ ı köye davet ettim. Sayın GÖKAY, yanında iki kişi, bir jeeple toprak köy yolundan doğru okulumuza geldiler. Eşim Selahattin KOCATAŞ ile kendilerini karşıladık, köyümüzün sorunlarını ve özellikle yol durumunu anlattık. Köyün elektriği ve suyu da yoktu. Sayın GÖKAY, daha sonra okula gelen Muhtar ve Köy İhtiyar Heyeti ile görüştü. Kendilerini o gece okul lojmanında ağırladık. Sayın GÖKAY, durumu yerinde gördükten sonra onun verdiği talimatla kısa süre sonra köyümüze elektrik ve su getirildi, yolu da yapıldı.”

Halime- Selahattin KOCATAŞ çifti, 1958-  1959 ders yılı başlangıcında, Şile İlçesi merkezindeki Demirtaşpaşa İlkokulu’ na atandı. Halime KOCATAŞ, bu ilçede, 1964 yılına kadar pek çok etkinlikte bulundu, çalışmaları ile ilgili olarak çeşitli ödüller aldı; sınıfının mandolin orkestrası ve korosunu İstanbul Radyoevi’ ne götürerek konser verdirdi.

KOCATAŞ ailesi, 1964 yılında Beşiktaş’ a atandı; Selahattin KOCATAŞ (*), Beşiktaş Akaretler’ de Turgut Reis İlkokulu’ na Müdür oldu; Halime KOCATAŞ ise Ortaköy Okulu'nda göreve başladı.

Halime KOCATAŞ, 1967 yılında eşinin bulunduğu Beşiktaş Turgut Reis İlkokulu öğretmenliğine atandı; her iki okulun koro ve mandolin kurslarını yönetti.

1970 öğretim yılında Etiler Hasan Ali Yücel İlkokulu’na atanınca burada göreve başladı. Bu okulda da, önceki okullarda olduğu gibi, birinci sınıftan aldığı öğrencilerinin çok iyi eğitim alabilmeleri için var gücü ile çalıştı, her dersi bir bütün olarak ele aldı; her yıl resim sergisi açtı; müzik çalışmalarına önem verdi.

Öğretmen Halime KOCATAŞ’ ın öğrencilerinin resim sergisini gezen Ressam Orhan ERSOY’ un anı defterine yazdıkları o günün başarı ve heyecanını yaşatması adına önemlidir.

“Hasan Âli Yücel İlkokulu’ nun başarılı sergisini zevk ve ümitle seyrettim. Küçük öğrencilerin eğitiminde çok büyük katkısı olan resim derslerini mükemmel değerlendirdiklerini iftiharla gördüm. Diğer okullarda da bu konuyu böyle içten ve ciddiyetle yer verilmesi ne güzel olur! Resmin, çocuk ruhundaki yapıcılığını değerli öğretmenleri ne güzel sonuca ulaştırmış! Yarının büyüklerinin yarınlarımızda sergilerdeki gibi renkli ve mutlu olmasını diler, bu görevi vererek yaptığı kolayca anlaşılan kıymetli öğretmenlerini yürekten kutlarım. 15 Haziran 1971”

G.S. Lisesi Emekli Resim- İş Öğretmeni Ömer SÜMER’ in tespitleri de şöyledir:

“ Hasan Âli Yücel İlkokulu Müdür , Öğretmen ve Öğrencilerine… Bir resim öğretmeni olarak içtenlikle resim çalışmalarınızı izledim. Renk, desen, kompozisyon his ve anlamlarınıza ve cesaretli renk serpiştirilmesine hayran kaldım. Geleceğin istikbal vadeden bu eserleri takdire şayandır. Çocukların yaratıcı kabiliyetlerini kırbaçlayan idareci ve öğretmenlerini tebrik ederim. 3 Haziran 1975 ”

Halime KOCATAŞ, 1975 yılında, okuttuğu beşinci sınıfı mezun etmesiyle birlikte kendisi de meslekteki 30 yılın ardından emekliye ayrıldı.

1980 yılında velilerden Leman AYATA’ nın önerisi ile, Fatih Lions Kulübü'ne üye oldu.

Üsküdar Doğancılar’ da Çocuk Esirgeme Kurumu'na ait yarım bir binanın tamamlanmasında katkıda bulundu.

Evi Beşiktaş’ ta olan Emekli Öğretmen Halime KOCATAŞ, 10 sene boyunca, haftada iki gün, Beşiktaş’ tan Üsküdar’a geçerek, anne ve babası olmayan 60 problemli yavruyla ve onların  eğitimiyle gönüllü olarak ilgilendi; yuvadaki kız öğrencilerin bayram kıyafetlerini dikti, acil ihtiyaçlarını karşıladı.

Atatürkçü kimliği, güçlü sosyal yanı, bitip tükenmek bilmeyen enerjisi, insan sevgisi ile bir eğitmen olmanın ötesinde, içinde bulunduğu her çevrenin sorunlarının çözümü, ihtiyaçlarının karşılanması ve gelişimine de büyük katkıları olan Halime KOCATAŞ, 1981 yılında Beşiktaş ilçesinde yılın öğretmeni seçildi.

Lions Kulübü'nde 8 yıl Eğitim Komite Başkanlığı, 2 yıl Göz Nuru Koruma Komite Başkanlığı, 2 yıl Kulüp Amirliği yaptı.

Marmara Üniversitesi’ nde okuyan, her gün Hereke’ den Haydarpaşa’ ya gelen babasız bir öğrenciyi 2 sene evinde barındırarak üniversiteyi tamamlattı.

Annesi ve babası yurt dışında çalışan, Amerika’ da Endüstri Mühendisliği’ ni bitiren öğrencisini, 2 yıl evinde misafir etti, işe yerleştirdi ve evlendirdi.

1990 yılında Sivas’ ın Suşehri’ nin Kale Bucağı’ nın Sis Köyü’ nden yardıma muhtaç bir öğrenciye burs sağladı. Bu öğrenci daha sonra Ankara Bilkent Üniversitesi Kamu Yönetimi’ ni birincilikle bitirdi.

Eğitim komitesi olarak; Kabataş Erkek Lisesi öğrencilerine Şubat, Mart ve Nisan aylarında meslek seçimi, ruhsal sorunlarla ilgili pek çok panel düzenledi. Panelciler: Prof. Dr. Acar BALTAŞ, Doç. Dr. Emin ÖZYURT idi.

1994 yılında Marmara Üniversitesi’ nde okuyan İ.K ile Edirne Makine Mühendisliğini kazanan A. G’ nin eğitimlerine katkıda bulundu.

Göz Nuru Başkanlığı döneminde, pek çok ilkokul öğrencisinin göz taraması yapıldı; gözü bozuk olanlar tedavi edildi ve gözlükleri Lions Kulübü tarafından sağlandı.

Emekli Öğretmen Halime KOCATAŞ, 1996 yılında, Arifiye Köy Enstitülü 300 öğretmen arkadaşını İstanbul'a davet etti; Konuklar, Kadıköy Belediye Başkanlığı’nın ev sahipliğinde Halk Eğitim Merkezi'nde buluştular; Anadolu Koleji'nde misafir edildiler; ertesi gün de 4 saatlik bir boğaz gezisi yaptılar.

1996 yılında,  “Enstitülerimi Geri İstiyorum” diyerek yazdığı 10 kıtalık şiirini (**) , 15. Eğitim Şurası'na, parti başkanlarına faksladı, akabinde imza kampanyası başlattı. Toplanan 5640 imza Millî Eğitim Bakanlığı’ na gönderildi; cevabı alındı.

ATV televizyonunda, Sayın Ayşe ÖZGÜN’ ün Köy Enstitülerinin işlendiği programa katkıda bulundu.

1996 yılında Şile Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği’ne üye oldu.

28 Nisan 1997’ de, Köy Enstitüleri ve Çağdaş Eğitim Vakfı’ na üyeliği kabul edildi.

1997 yılı Kasım ayında, Amasya İli, Taşova İlçesi’ndeki yardıma muhtaç öğrencilere giysi yardımında bulundu.

1998- 1999 Eğitim- Öğretim yılında Şile’ de 75 nci Yıl İlköğretim Okulu açıldı. Yüzlerce çocuğun aydın birer Türk genci olarak yetişmesinde büyük rolleri olan Halime- Selahattin KOCATAŞ çifti, kendilerine ve yakınlarına ait tüm kitapları okula bağışladılar. Okulda kapısına üzerinde “Emekli Öğretmenler Halime- Selahattin Kocataş Kütüphanesi” yazan bir kütüphane 11 Kasım 1999 günü öğrencilerin hizmetine girdi. KOCATAŞ çifti, bu kütüphanenin rafları, oturma masa ve sandalyeleri, pencere perdeleri, yer halıları, duvarlara asılan haritaların bir kısmını yeni alarak kütüphaneyi olduğu gibi tefriş edip okul idaresine bıraktılar.

H. K. 3

H. K. 4

75 nci Yıl İlköğretim Okulu, 2012- 2103 Eğitim- Öğretim yılında 75 nci Yıl Ortaokulu’ na dönüştü. Kütüphanenin adı da değişti, bağlantılı olan bir yayınevinin yazarının adı verildi.

2000 yılında Şile'nin Çayırbaşı Köyü'nde babaları olmayan ikiz çocukların eğitimini üstlendi.

2002 yılında Şile Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği adına, eğitimi destekleme kampanyasına gönüllü olarak katılıp Çayırbaşı Köyü'nde, doğrudan gelen 27 kişiyi okuttu.

Halime KOCATAŞ: “ 2002 yılında Şile Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğü’ ne giderek, ‘Şile Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği adına gönüllü olarak okuma yazma seferberliğine katılmak istiyorum’, dedim. ‘Biz ilkönce kendimiz için öğrenci bulalım. Artarsa size veririz’ dediler. Buradan ümidi kesince, Çayırbaşı’ nda yaşayan daha önceden tanıdığım 70 yaşındaki Fatma Hanım’ ı telefonla arayarak, ‘Sana vazife veriyorum. Bütün köyü dolaş, okuma yazma bilmeyen kaç kişi bulabilirsen onları ben okutacağım’ dedim. Fatma Hanım, ‘ Birinci öğrencin benim’ dedi. Ev ev dolaşarak 27 kişi buldu. Köye gidiş gelişlerim askeriyeden ayarlandı. İlkokul öğrencim, emekli öğretmen Şule AYDIN da kendi isteğiyle gönüllü olarak bana yardımcı oldu.  Tüm öğrenciler iki ay içinde okuma yazma öğrendiler. Bir gün tahtada en yaşlı öğrenci yazı yazarken içeri Kaymakam, Milli Eğitim Müdürü ve Halk Eğitim Müdürü girdiler. Bizi kontrole gelmişler. Ne söyledilerse, tahtadaki öğrenci hepsini yazdı. Teker teker bütün öğrencilerin defterlerine baktılar. Hepsinin yazıları aynı büyüklükte, inci gibi, çok şaşırdılar. Bütün sınıfa ne sordularsa teker teker cevaplarını aldılar. Teşekkür ederek ayrıldılar. Sonradan duyduğuma göre, Şile Halk Eğitim Kursu 14 öğrenci bulmuş, 7 si okumuş, öbür 7 si okuyamamış.”

2003 yılında, Fenerbahçe Anne Bebe Vakfı'nın açtığı okuma yazma kursuna gönüllü olarak katıldı, 15 kişiye okuma yazma öğretti.

2006 yılında Fatih'te Muallim Naci İlköğretim Okulu'nda açılan okuma yazma kursuna Lions Kulübü adına Göztepe'den 3 vasıta ile 2 saatte giderek 18 kişiye okuma yazma becerisi kazandırdı.

2009 yılı Şubat ayında, Mardin- Midyat Kız Meslek Lisesi Kız Yurdu Kütüphanesi’ ne dünya klâsiklerinden ve güncel yazarlardan çok sayıda kitap armağan etti.

15 Nisan 2009 tarihinde, Köy Enstitülerinin 69. yıldönümü nedeniyle Marmara Üniversitesi Köy Enstitüleri Araştırma Merkezi tarafından düzenlenen etkinlikte,  TEMA Vakfı Başkanı Hayrettin KARACA ile köy enstitülü öğretmenler İbrahim ŞİMŞEK, Halime KOCATAŞ ve A. Sezai YILDIRIM “Köy Enstitülerinde İnsan ve Doğa İlişkisi “ üzerine keyifli bir söyleşi yaptılar.

Köy Enstitülerini Araştırma ve Eğitimi Geliştirme Derneği (KAVEG),  24 Kasım 2010 Öğretmenler Günü’ nde  bir etkinlik düzenledi. Program öncelikle  İsmail Hakkı TONGUÇ’ un Eğitim Politikası’ na değinen bir seminerin ardından Köy Enstitüsü mezunu Emekli Öğretmen Halime KOCATAŞ’ a ayrılmıştı. Programda KAVEG’ in organizasyonuyla bir araya gelen eski öğrencileri ile üniversitenin o sene öğretmen çıkacak son sınıf öğrencileri, Halime KOCATAŞ’ a mutluluk dolu unutulmaz dakikalar yaşattılar. Eski öğrencilerinden Hasan Ali Yücel İlkokulu 5- C Sınıfı 1975 yılı mezunları adına 345. Çiğdem NARTER (BİRCED), görsel bir sunu yaptı ve sözlerini şöyle tamamladı:

 “… Okula başladığım ilk gün. Büyük bir heyecanla siyah saten önlüğümü giyip annemin kolaladığı beyaz pike yakayı, kol kapaklarını ve sedef kol düğmelerini takıp okul çantamı elime aldığım ve bir an önce yola çıkmak için sabırsızlandığım o günü hiç unutmadım. Yuva ve ana sınıfına girmediğim için ilkokul deneyimim o gün başlamıştı.

Sınıfa girdiğimde, o yıllarda ( 1970’ler) pek de alışık olmadığımız bir görüntü ile karşılaşmıştım. Bir masanın üzerinde renk renk hamurlar duruyordu. Halime öğretmenim büyük bir şefkatle elimden tutarak beni masanın yanına götürdü ve birlikte hamurlardan şekiller yaptık. Daha sonra diğer sınıf arkadaşlarım da aramıza katıldı ve Halime öğretmenim her birimizle büyük bir sabır ve şefkatle ayrı ayrı ilgilendi.

… İlkokul yıllarıma dönüp baktığımda şu an ilgilenemediğim pek çok güzel sanatla uğraştığımı hatırlıyorum. Sınıfta su içine boya atıp kağıtlara çıkarttığımız ilk ebru desenlerini, Galatasaray Lisesi’ nde sergilediğimiz resimleri, her özel günde yazdığımız şiirleri, mandolin konserlerini ve Çiçekçi Kız’ dan Fadime Nine’ ye kadar oynadığım tüm rolleri büyük bir mutlulukla hatırlıyorum.

Düşünüyorum da müziğe, şiire, tiyatroya, resme kısaca tüm güzel sanatlara olan duyarlılığımı Halime öğretmenime borçluyum. O, bizleri yetiştirirken her zaman duygulu ve duyarlı insanlar olmamız için çaba harcadı.

Sevgili Halime öğretmenim; bizlere bu güzellikleri öğrettiğiniz ve yaşattığınız için, sevginizi ve ilginizi bizlerden esirgemediğiniz için ve bunca yıl sonra bizleri hâlâ kalbinizde taşıdığınız için size çok teşekkür ediyorum. Hasan Ali Yücel İlkokulu 5- C Sınıfı 1975 yılı mezunları adına sizi saygı ve sevgi ile selâmlıyorum.“

Konuşmaların ardından eski öğrencileri Emekli Öğretmen Halime KOCATAŞ’ a “En Özel Öğretmen Diploması” verdiler.

H. K. 8

Etkinlikte KAVEG Başkanı Prof. Dr. Güler YALÇIN da, Emekli Öğretmen Halime KOCATAŞ’ a Türkiye’mize verdiği emek adına “Köy Enstitüsü ve Eğitime Adanmışlık Belgesi” sundu.

İ. Ü. İnkılap Tarihi Ens. Doktora Öğrencisi Gülşah ESER, o günkü duygu ve düşüncelerini şöyle paylaştı:

“Hep yakınılır, ‘Bize emek verenlerin değerlerini bilemedik’ diye… Toplasan bir kucak dolusu sevgidir esirgenen. Kollarımızla sıkıca sarsak bu sevgiyi, karşımızdakine sunmadan uçacak kaçacak sanırız. Risk almayı bile istemez gönlümüz. Çoğu zaman zorlanırız dudaklarımızdan sevgi dolu kelimeler dökülürken, çekingen hissederiz kendimizi yahut yakıştıramayız kendimize. Şımartır mıyız acaba karşımızdakini? Halime öğretmeni, bu sözcüklere sığdıramıyorum. Alışılmışın ne kadar da dışında… ‘Sevgi’yi topluyor kucağında, sonra kollarını sonsuza uzanacak gibi açarak mutluluk rüzgârıyla gönderiyor herkese. Dudaklarından hep şu sözcükler dökülüyor: ‘Canım, yavrum, evladım.’ Ama şımarmıyor karşısındaki, kendini annesinden kocaman bir sevgi görmüş, küçücük bir çocuk gibi hissediyor. Hayata küsmüş gibi miskin olamıyor insan Halime öğretmenin yanında. Çünkü öyle bir canlılıkla dalgalanıyor ki sesi, insanın içinde uyuyan devi uyandırıyor. Kulak misafiri oluyorum kimi zaman toplantıya gelen konuklara: ‘Gerçekten seksen küsur yaşında mı?’, ’“Biz ölmüşüz de ağlayanımız yok’, ‘İnsan, Halime öğretmen gibi olmalı, hayata ne kadar da bağlı’”…

15 Nisan 2016 günü, Ulusal Kanal’ da, Gazeteci Mustafa MUTLU’ nun sunduğu “Kral Çıplak” programında Köy Enstitüleri’ nin tarihçesi incelendi; Halime KOCATAŞ, bu programa konuk olarak katıldı; okul hatıralarını anlattı; istek üzerine nota ile mandolin çalarak bir okul marşını seslendirdi.

H. K. 2

HALİME KOCATAŞ’ IN ALDIĞI ÖDÜL VE BAŞARI BELGELERİ

1963- 1964 Öğretim Yılı, İstanbul Milli Eğitim Müdürlüğü Başarı ve Teşekkür Belgesi.

1969- 1970 Öğretim Yılı, İstanbul Milli Eğitim Müdürlüğü Başarı ve Teşekkür Belgesi.

1973- 1974 Eğitim Yılı, İstanbul Milli Eğitim Müdürlüğü Başarı ve Teşekkür Belgesi.

29 Ağustos 1980, Üsküdar’ da yapılmakta olan yurt inşaatına katkı sağladığı için Fatih Lioness Kulübü Teşekkür Belgesi.

24 Kasım 1981, İstanbul İl Milli Eğitim Müdürlüğü Beşiktaş İlçesi Yılın Öğretmeni Ödülü- Öğretmenler Günü Onur Ödülü.

1983, Liones Club, Certificate of Appreciation.

24 Kasım 1983, Fatih Lions, Liones ve Leo Kulüpleri Teşekkür Belgesi.

1985, Liones Club, Certificate of Appreciation.

1986, Fatih Lioness Kulübü Derneği’ nin Teşekkür Belgesi.

1987- 1988 Dönemi, Fatih Kıztaşı Lions Kulübü Teşekkür Belgesi.

1989, ÇYDD Şile Şubesi Teşekkür Belgesi.

1989- 1990 Dönemi, Fatih Lioness Kulübü Derneği Teşekkür Belgesi.

13 Haziran 1990, Fatih Lioness Kulübü Derneği Teşekkür Belgesi.

16 Mayıs 1991, Fatih Lioness Kulübü Derneği Teşekkür Belgesi

1991- 1992 Dönemi, Liones Yönetim Çevresi Teşekkür Belgesi.

27 Şubat 1992, The International Assocition of Lions Clubs Certificate of Membership.

24 Kasım 1995 Dönemi, Fatih Kıztaşı Lions Kulübü Teşekkür Belgesi.

1995- 1996 Dönemi Fatih Kıztaşı Lions Kulübü Teşekkür Belgesi.

13 Kasım 1997, Amasya İli Taşova İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü Teşekkür Yazısı

22 Kasım 2000, Etiler Rotary Kulübü Meslek Başarı Ödülü

2000- 2001 Dönemi, Fatih Kıztaşı Lions Kulübü Teşekkür Belgesi.

2001- 2002 Dönemi, Fatih Kıztaşı Lions Kulübü Teşekkür Belgesi.

2001- 2002, “Coşkuyla Hizmet Ediyoruz” döneminde 118- E Yönetim Çevremizde “Ayın Hizmet Lideri” Başarı Belgesi.

2002, Ulusal Eğitime Destek Kampanyası Şile Çayırbaşı Köyü Okuma- Yazma Kursu’ na Katkı ve Teşekkür Belgesi.

2003 Anne ve Bebek Sağlığı Vakfı Teşekkür Belgesi.

2003- 2004 Dönemi Fatih Kıztaşı Lions Kulübü Teşekkür Belgesi.

2005- 2006 Dönemi Fatih Kıztaşı Lions Kulübü Teşekkür Belgesi.

2006 Fatih Muallim Naci İlköğretim Okulu Müdürlüğü Teşekkür Belgesi.

2007- 2008 Melvin Jones Fellow Ödülü

24 Kasım 201, KAVEG  tarafından, Türkiye’mize verdiği emek adına verilen  “Köy Enstitüsü ve Eğitime Adanmışlık Belgesi”.

2011- 2012 Uluslararası Lions Dernekleri 118- E Yönetim Çevresi Federasyon Teşekkür Belgesi.

2012- 2013 Hizmet Dönemi, Fatih Kıztaşı Lions Kulübü Teşekkür Belgesi.

15 Nisan 2013, TMMOB MMO Kadıköy Temsilciliği Teşekkür Belgesi.

2014- 2015 Dönemi, Uluslararası Lions Dernekleri 118- E Yönetim Çevresi Federasyonu Teşekkür Belgesi.

2014- 2015 Dönemi, Uluslararası Rotary 2420. Bölge Guvernörlüğü tarafından 110. Yıl Hatıra Ormanı’ na adına beş fidan dikildi.

17 Nisan 2015, Köy Enstitüleri Araştırma ve Eğitimi Geliştirme Derneği Teşekkür Belgesi.

27 Nisan 2015, TMMOB MMO Kadıköy Temsilciliği Teşekkür Belgesi.

24 Kasım 2015 Öğretmenler Günü’ nde, Etiler Rotary Kulübü tarafından UR 110. Yıl Hatıra Ormanı’ na, adına, bir adet fidan bağışlandı.

***

1929 yılı doğumlu, 87 yaşındaki Emekli Öğretmen Halime KOCATAŞ, 5 senedir Fatih Kıztaşı Lions Kulüp' te "Atatürk Komite Başkanı" olarak, her ay, ATATÜRK ile ilgili bir konuşma yapmaktadır.

ATATÜRK ilkeleri ışığında ülkesine hizmette kendisiyle yarışan bir hırs ve inanca sahip olan Sayın Halime KOCATAŞ’  ın özverili çalışmalarıyla gerçekleştirdiği hizmetleri gönüllerdeki yerini almıştır.

Sayın Halime KOCATAŞ, mezun olduğu ilk günün heyecanıyla Köy Enstitülerinin aydınlanma felsefesini yaymaya, ATATÜRK İlke ve Devrimlerinin korunup yüceltilmesi için (yorulmayı aklına bile getirmeyerek), hiçbir karşılık beklemeden çalışmaya devam etmektedir.

(*) Selahattin KOCATAŞ:

1964- 1973 yılları arasında Beşiktaş Turgut Reis İlkokulu’ nda Müdür olarak görev yaptı. Bu görevi sırasında kısa bir dönem 19 Mayıs ilköğretim Okulu Müdürlüğü yapıp, sonra tekrar eski görevine döndü. 1974- 1976 yılları arasında Sarıyer İlköğretim Müdürlüğü, 1977- 1980 yılları arasında Beşiktaş İlköğretim Müdürlüğü yaptı. 1980 yılında emekliye ayrılan Selahattin KOCATAŞ, 24 Mart 2003 yılında hayatını kaybetti, Şile’ de toprağa verildi. Saygı ve rahmetle anıyorum.

(**) Sayın Halime KOCATAŞ’ ın kaleme aldığı “Enstitülerimi Geri İstiyorum” başlıklı şiirini okumak isteyenler TIKLAYABİLİRLER.

http://www.ahmetakyol.net/enstitulerimi-geri-istiyorum/

3 thoughts on “HALİME KOCATAŞ

  1. Atatürk ilkelerine bağlı, idealist bir öğretmeni tanımaktan büyük mutluluk duydum. Umarım yeni nesil öğretmenler, Halime öğretmeni örnek alırlar. Bavaria- Germany

  2. Atatürkçü her Türk, Halime  öğretmen ile gurur duyar. Güzel ülkemizde kimbilir nerelerde böyle gizli değerler unutulup kayboldu. Ellerinizden öpüyorum öğretmenim, size sağlıklı uzun ömür diliyorum.

  3. Öğretmenlik, özellikle ilkokul öğretmenliği çok zor ve çok meşakkatli bir meslektir. Çok büyük sabır, hoşgörü ve tahmmül gerektirir. Bunlardan da önemlisi öğretmen, sevgi dolu olmalıdır. Ne yazık ki Halime Öğretmen gibi öğretmenler parmakla gösterilecek kadar çok az. Güzel ülkeme selâmlar.  Hampton, Avustralya

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir